آیا استفاده از سایت‌های همسریابی برای ازدواج موجب خواری و خفت دختر نمی‌شود؟ آیا پسرهایی که به این سایت ها مراجعه می‌کنند، عجیب نیستند؟؛ چون دست پسرها برای ازدواج باز است و انتخاب کننده‌ هستند و اگر پسری در فضای حقیقی نتوانسته باشد کسی را انتخاب کند و به این سایت ها مراجعه کند، به نظر چنین فردی مشکل دارد.

این سؤالات و شبیه به آن، شاید پرسش بسیاری از شما کاربران باشد که بالاخره آیا مراجعه به چنین سایت‌هایی برای دختران و پسرانی که در آستانه انتخاب همسر هستند، مشکل ساز هست یا نه؟!

قبل از پاسخ به سؤال، این نکته قابل ذکر است؛ متأسفانه امروزه جامعه ما درباره ازدواج با مشکل و بحران تأخیر ازدواج و نبود انگیزه کافی برای ازدواج مواجه است. بحران و مشکلی که نتیجه آن، موجب بالا رفتن سن ازدواج شده و البته دوام زندگی‌ها نیز کمتر شده است. از سوی دیگر در دوره‌ای زیست می‌کنیم که مرزهای دنیای مجازی و واقعی واقعاً کمرنگ شده و روابط افراد با همدیگر گسترده‌تر از قبل و البته محدودتر شده است. در دنیای واقع امروزی، ارتباطات افراد محدود است؛ چون جوامع بسته‌تر، خانواده‌ها کم جمعیت‌تر و روابط خویشاوندی و همسایه کمتر از گذشته است و ارتباطات هم گسترده‌تر شده؛ چون دنیای مجازی گاهی همانند دنیای واقعی، افراد را به هم مرتبط و با هم آشنا می‌کند.

سهم زیادی که امروزه فضای مجازی در زندگی هر یک از ما دارد و همچنین بحرانی که برای ازدواج، ذهن جوانان را مشغول کرده است، باعث توجه بیشتر افراد به ویژه جوانان به سایت‌های همسریابی و فضاهای مجازی این چنینی می‌شود. فضاهای مجازی نیاز زندگی مدرن هستند و اصلاً نمی‌توان آن را نفی کرد، امّا آنچه که مهم است استفاده هدف‌دار از این ابزار است.

به هرحال، فارغ از اعتماد و اطمینان آور بودن یا نبودن اینگونه سایت‌ها، نکته قابل توجه این است که هیچ‌گاه مراجعه به اینگونه سایت‌ها، باعث خفت و خواری افراد نمی‌شود؛ به خاطر اینکه معنی مراجعه به آنجا این نیست که دختر، حتماً عیبی داشته که تا به حال ازدواج نکرده است؛ بلکه  به خاطر اینکه شاید مورد مناسبش به خواستگاری وی نیامده است. لذا می‌خواهد بیشتر شناخته شود تا فرد مناسب به او مراجعه کند. از این رو طبیعی است که فرد حق دارد کاری کند که بیشتر شناخته شود تا مورد مناسب خود را انتخاب کند.

در مورد پسران نیز باید گفت؛ درست است که پسران انتخاب کننده هستند، امّا گاهی اوقات ممکن است در اطرافشان کسی را پیدا نکرده باشند یا اینکه خانواده‌شان نتوانسته‌ باشند مورد مناسبی برای آن‌ها پیدا کنند یا اینکه سلیقه خانواده را قبول نداشته‌اند و یا فکر می‌کنند با مراجعه به اینگونه سایت‌ها، دایره انتخابشان وسیع‌تر می‌شود و ممکن است بتوانند از طریق این ابزار، مورد بهتری پیدا کنند.

از همین رو نباید پسرهایی که به این سایت‌ها، مراجعه می‌کنند، مشکل‌دار یا بی‌عرضه دانست. البته شکی نیست که تعداد قابل توجه‌ای از افراد به قصدسرگرمی یا سوءاستفاده و به بهانه ازدواج وارد این سایت‌ها می‌شوند که در آن صورت لازم است دختران برای احتیاط، از این محیط، تنها به اندازه آشنایی اولیه استفاده کنند و شناخت بیشتر را به خواستگاری موکول کنند تا احیاناً دچار عواقب سوء و یا مورد سوء استفاده افراد سودجو  قرار نگیرند. در سایت‌های همسریابی نیت افراد معلوم نیست. در جریان یک خواستگاری حضوری و همسرگزینی راحت‌تر می‌توان پی به نیت فرد برد، امّا در یک فضای مجازی معلوم نیست نیت فرد، واقعاً ازدواج است یا دوست یابی و یا حتی سوء استفاده.

نکته‌ای دیگر درباره سایت‌های همسریابی این است که تعداد این سایت‌ها در فضای مجازی زیاد است، ولی استفاده از آنان مستلزم این است که بررسی شود سایت موردنظر از کدام نهاد مجوز گرفته است و بعد لازم است از طریق خود آن نهاد مطمئن شد که چنین مجوزی واقعاً وجود دارد.

معمولاً در سایت‌های همسریابی، اگر یک شخصیت سالم و مثبت که به دور از هیجان‌زدگی، شتابزدگی و احساسات شدید با این فضا برخورد کند، مشکلی نخواهد داشت، ولی اگر فرد مدام هیجانات خود را در اختیار این فضا و شرایط بگذارد و تمام اطلاعات ریز و درشت زندگیش را در اختیار کسانی که نمی‌شناسد قرار دهد، مشکلات زیادی می‌تواند برای او رخ دهد.

بازنشر اول: ولایت نت




طبقه بندی: خانواده و رسانه،  مشاوره ازدواج، 
برچسب ها: سایت همسریابی، ازدواج، فضای مجازی، ازدواج در فضای مجازی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 28 فروردین 1395 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
سلام، من دختری۲۱ساله هستم. ۳سال پیش درفضای مجازی باپسری آشنا شدم که واقعا سالم و پاک است. قصد هردوی ما از همان اول ازدواج بود. ولی از آنجایی که ایشان وضعیت مالی بهم ریخته‌ای دارد و هنوز سربازی نرفته است نمی‌تواند فعلا برای خواستگاری اقدام کند.

از طرفی، هردو از دو شهر متفاوت هستیم و بعلاوه تفاوت‌های فرهنگی، خانوادگی و اعتقادی نیز باهم داریم. از نظر ظاهری هم زیبایی ندارد و باوجود اینکه فرد پاک و سالمی است و اخلاق و رفتار خوبی دارد، ولی این تفاوت‌ها و اختلافات به من اجازه نمی‌دهد که به درستی بتوانم تصمیم گیری کنم.

در حال حاضر هم ایشان شدیدا به من وابسته شده است و با اینکه بارها خواسته‌ام که این رابطه را قطع کنم، ولی ترس اینکه مبادا ضربه بدی به او وارد شود، مانع از قطع ارتباطم با او شده است.

او به من می‌گوید که برای خدمت سربازی برنامه دارد و از من می‌خواهد تا دو سال دیگر صبر کنم.
از طرفی دیگر، این اواخر خواستگاری از اقوام، برایم آمده است که شرایط خوبی برای ازدواج دارد. مردد شده‌ام اگر به این خواستگار پاسخ مثبت بدهم با آن پسر چکار کنم؟! اگر خواستگارم از رابطه قبلی سوالی کند چه جوابی به او بدهم؟ نمی‌دانم کدامیک را انتخاب کنم؟ لطفا راهنماییم کنید.

پاسخ سوال:
با سلام، ابتدا از اینکه ما را به عنوان راهنمای خود انتخاب کرده‌اید، تشکر می‌کنم.

به نظر می‌آید حس دلسوزی و ترحم به آن پسر، مانع از تصمیم‌گیری قاطعانه شما شده است.
بهتر است جدای از هرگونه احساسات و دلبستگی‌‌های آنی و حس ترحم، به موردی که جهت خواستگاری برای شما آمده است به عنوان یک مورد مناسب فکر کنید.

امّا در مورد رابطه شما با آقاپسر مذکور، آیا تابه حال، به عاقبت و سرانجام اینگونه روابط مخفیانه فکر کرده‌اید؟ به نظرتان، ازدواج با پسری که اولا در حال حاضر شرایط ازدواج را ندارد. دوما معلوم نیست بعداز مدتی نظرش تغییر کندیانه یا اصلا خانواده وی یا شما موافقت کنند یا نه. سوما از یک شهر دیگری است که مسلما علاوه بر تفاوت‌های اعتقادی که خودتان هم بدان اشاره کرده‌اید، تفاوت‌های فرهنگی و خانوادگی نیز میان شما و او وجود دارد. با همه این‌ها و موارد پنهان دیگر این مسأله، آیا می‌توانید برای چند سال دیگر منتظر بمانید تا وی به خواستگاری شما بیاید؟

از طرفی صرف سالم بودن فرد برای ازدواج کفایت نمی‌کند، بلکه لازم است طرفین از جهت اعتقادی، اخلاقی، فکری، رفتاری، فرهنگی و خانوادگی با هم تناسب داشته باشند. به نظرتان چند درصد تناسب لازمه میانتان وجود دارد؟ آیا تابه حال به ملاک‌های ازدواج فکر کرده‌اید؟

ضمنا چه بسا اینگونه روابط(مخفیانه) از منظر شرع و عرف گناه آلود باشد.
از سویی دیگر، طبیعی است که با ایجاد رابطه میان شما و جنس مخالف، احساس و دلبستگی میانتان برقرار شده است و همین مسأله موجب شده است که طرف مقابل به شما وابسته شود و نتواند این اختلافات فی مابین را به صورت منطقی و واقع بینانه ببیند. امام علی(علیه‌السلام) در این باره فرموده است: «حبّ الشّیء یعمی و یصمّ؛ دوست داشتن چیزی انسان را كور و كر می‌كند.»[۱] در حالی كه تصمیم‏ گیری درست درباره ازدواج، تنها با تكیه بر عقلانیّت و خردورزی ممكن است.

از این رو برای اینکه هم خودتان و هم طرف مقابلتان آسیب بیشتر از این ضربه نخورید، هرچه زودتر این رابطه بی سرانجام را قطع کنید. لذا در ابتدا به صورت منطقی و به دور از تنش، او را مجاب کنید که به صلاح نیست این ارتباط ادامه داشته باشد.

همچنین رابطه را یک دفعه و به طور کامل قطع کنید تا زودتر نا امید شود و شما را فراموش کند وگرنه ممکن است تا سال‌ها ازدواج نکند. البته اگر احتمال می‌دهید بلایی سر خودش بیاورد به صورت تدریجی از او فاصله بگیرید؛ مثلا به او کم محلی کنید و جواب پیامک‌ها و یا تماسش را ندهید تا کم کم از شما فاصله بگیرد.

امّا درباره خواستگار فعلیتان هم همانطور که گفته شد، اجازه بدهید به خواستگاری شما بیاید و با هم گفت‌وگو کنید و در نهایت با مشورت، گفت‌وگو و تحقیقات چه بسا به این نتیجه برسید که هردو از جهت اعتقادی، اخلاقی، رفتاری، فرهنگی، فکری و خانوادگی با هم تناسب لازمه را داشته و مناسب هم باشید.

در مورد رابطه گذشته خود نیز در صورتی که احتمال لو رفتن آن در حد صفر و یا پایین باشد، لازم نیست از گذشته خود به خواستگارتان یا هرکس دیگری چیزی بگویید؛ زیرا معمولا هیچ پسری دوست ندارد که همسرش در گذشته روابطی با جنس مخالف داشته باشد.
در آخر نیز توصیه می‌کنم با توبه کردن از گذشته خود و با توکل برخدا و مشورت از خانواده خود جهت ازدواج، اقدام کنید.

پی‌نوشت:
[۱]. من لایحضره الفقیه، ج۴، ص۳۸۰، ح۵۸۱۲

بازنشر اول: رهروان ولایت




طبقه بندی: مشاوره ازدواج،  روابط دختر و پسر، 
برچسب ها: رابطه، رابطه از روی ترحم، فضای مجازی، روابط مخفیانه، خواستگار، رابطه با جنس مخالف،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 21 مرداد 1394 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
سلام من دختری21ساله هستم.3سال پیش درفضای مجازی باپسری اشناشدم.قصد هردوی ما ازدواج بوده.الان شدیدا ایشون بمن وابسته شده وازطرفی وضعیت مالیشون بهم ریخته و نمیتونه برای خاستگاری جلو بیاد.واقعا پسر پاک و سالمی هست.

بااینکه تفاوت های فرهنگی داریم.خوانواده من مذهبی و خانواده ایشون خیلی از مواردی ک مارعایت میکنیم رو رعایت نمیکنند.وهمچنین از دوشهر مختلف هستیم.من رفتار ایشون رو قبول دارم ولی این تفاوت ها بمن اجازه تصمیم گیری درستی نمیده.چون بارها خواستم تموم کنم رابطه رو اما میدیدم ک ممکنه ضربه بدی بهش وارد بشه .الان ایشون بمن گفته ک برای سربازی برنامه داره و من دوسال دیگ باید صبر کنم.

ازنظر ظاهری هم دوستانی ک دیدن ایشونو خیلی گفتن ک تفاوت دارید ازنظر ظاهر و من میترسم ازش بعد یه مدت زده بشم چون زیبایی نداره.گرچه شخصیت مهمه برای من وتوی این مدت بهم ثابت شده ک پسرسالمی هست. خیلی شرایط سختی برام پیش اومده.

ازنظر مالی هم خوانواده ما سطح بالاتری داره و من میترسم بعدا نتونه ازپس مخارجم بربیاد.و مشکل بزرگتر اینه ک الان یه خاستگار خوب برا پیداشده ک ازاقوام مادری هستن و شرایط خوبی دارن ازهرلحاظ.من اگ ب ایشون جواب مثبت بدم تکلیف دوستپسرم چی میشه البته ایشون گفتن ماهیچوقت دوست نبودیم و بچشم همسرب من نگاه میکنن اگ خاستگارم راجب رابطه قبلی ازمن سوال بپرسه چی باید بهش بگم؟ واینکه واقعا کدوم کار درسته؟ من نمیتونم تمرکزکنم و انتخاب درست داشته باشم عاجزانه ازتون خواهش دارم راهنماییم کنید زودتر تاازین سردرگمی بیرون بیام ممنون ازتوجهتون

پاسخ سوال:
با سلام، ابتدا از اینکه ما را به عنوان راهنمای خود انتخاب کرده‌اید، تشکر می‌کنم.

فکر می‌کنم خود شما هم تاحدودی می‌دانید که چه تصمیمی باید بگیرید و چه بسا از باب حس دلسوزی یا دلبستگی به پسرمورد علاقه‌تان مانع از تصمیم‌گیری قاطعانه شما شده است.
بهتر است جدای از هرگونه احساسات و دلبستگی‌‌های آنی و موقت، به موردی که جهت خواستگاری برای شما آمده است به عنوان یک مورد مناسب فکر کنید. 
همچنین به عاقبت و سرانجام رابطه شما با دوست پسرتان هم فکر کنید؟ آیا به نظرتان، ازدواج با پسری که اولا در حال حاضر شرایط ازدواج را ندارد. دوما معلوم نیست بعداز مدتی نظرش تغییر بکندیانه یا اصلا خانواده وی یا شما موافقت بکنند یا نه. سوما از یک شهر دیگری است که مسلما علاوه بر تفاوت‌های اعتقادی که خودتان هم بدان اشاره کرده‌اید، تفاوت‌های فرهنگی و خانوادگی نیز میان شما و او وجود دارد. با همه این‌ها و موارد کور این مسأله می‌توانید برای چند سال دیگر منتظر بمانید تا او به خواستگاری شما بیاید؟ 

از طرفی صرف سالم بودن فرد برای ازدواج کفایت نمی‌کند بلکه لازم است طرفین از جهت اعتقادی، اخلاقی، فکری، رفتاری، فرهنگی و خانوادگی با هم تناسب داشته باشند. آیا به نظرتان چند درصد تناسب لازمه میانتان وجود دارد؟

ضمنا، اینگونه روابط(مخفیانه) از منظر شرع و عرف می‌تواند گناه آلود باشد، لذا توبه کردن در این زمینه امری لازم به نظر می‌رسد. امّا طبیعی است که با ایجاد رابطه میان شما و جنس مخالف، احساس و دلبستگی میانتان برقرار و هرچقدر این رابطه بیشتر و بیشتر شود، دل کندن و جدا شدن هم سخت‌تر می‌شود تا جایی که فرد برای گرفتن تصمیم قاطعانه و منطقی دچار تزلزل می‌شود. امام علی(علیه‌السلام) در این باره فرموده است: «حبّ الشّیء یعمی و یصمّ؛ دوست داشتن چیزی انسان را كور و كر می‌كند.» در حالی كه تصمیم‏ گیری درست درباره ازدواج، تنها با تكیه بر عقلانیّت و خردورزی ممكن است.

از این رو برای اینکه هم خودتان و هم طرف مقابلتان آسیب بیشتری از این رابطه نخورید، هرچه زودتر این رابطه بی سرانجام را قطع کنید. لذا در ابتدا به صورت منطقی و به دور از تنش، او را مجاب کنید که به صلاح نیست این ارتباط ادامه داشته باشد. همچنین رابطه را یک دفعه و به طور کامل قطع کنید تا زودتر نا امید شود و شما را فراموش کند وگرنه ممکن است تا سال‌ها ازدواج نکند. البته اگر احتمال می‌دهید بلایی سر خودش بیاورد به صورت تدریجی از او فاصله بگیرید؛ مثلا به او کم محلی کنید و جواب پیامک‌ها و یا تماسش را ندهید تا کم کم از شما فاصله بگیرد.

در مورد خواستگار فعلیتان هم اجازه بدهید که به خواستگاری شما بیاید و با هم گفت‌وگو کنید و در نهایت با مشورت، گفت‌وگو و تحقیقات چه بسا به این نتیجه برسید که هردو از جهت اعتقادی، اخلاقی، رفتاری، فرهنگی، فکری و خانوادگی با هم تناسب لازمه را داشته و مناسب هم باشید.

امّا در مورد رابطه گذشته خود در صورتی که احتمال لو رفتن آن در حد صفر و یا پایین باشد، لازم نیست از گذشته خود به وی چیزی بگویید؛ زیرا معمولا هیچ پسری دوست ندارد که همسرش در گذشته روابطی با جنس مخالف داشته باشد.
در آخر نیز توصیه می‌کنم با توبه کردن از گذشته خود و با توکل برخدا و مشورت از خانواده خود جهت ازدواج، اقدام کنید.

با آرزوی موفقیت




طبقه بندی: مشاوره ازدواج،  خانواده و رسانه،  روابط دختر و پسر، 
برچسب ها: رابطه با جنس مخالف، رابطه مجازی، فضای مجازی، روابط مخفیانه، رابطه گذشته، خواستگار،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : جمعه 26 تیر 1394 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
در مورد آشنایی و شناخت اینترنتی میان دختر و پسر، این نکته حائز اهمیت است، از آنجایی که گفته‌های طرفین به همدیگر، چه بسا امکان راستی آزمایی نیست و نمی‌توان به راحتی پی به صداقت طرف مقابل برد، لذا طرفین می‌بایست این دقت و توجه را داشته باشند که نمی‌توان به صرف آشنایی و شناخت اینترنتی جهت ازدواج اکتفا کرد.

همچنانکه دخترخانمی از اهواز، طی یک رابطه اینترنتی، با پسری از کرمان آشنا شده و بعد از مدتی رابطه در فضای مجازی به همدیگر علاقه‌مند شده و قصد ازدواج با هم را پیدا کرده‌اند، غافل از آنکه از یک طرف؛ از دو شهر و بلکه از دو استان متفاوتی هستند که هریک فرهنگ و رسوم خاص خود را می‌طلبد و از طرفی فاصله سنی 13ساله‌ای میان دخترخانم و آقاپسر وجود دارد(دخترخانم19ساله و آقاپسر32 ساله) که اصلا قابل چشم پوشی نیست.
به هرحال طی این گفت‌وگوهای اینترنتی، طرفین به همدیگر علاقه‌مند شده و در حال حاضر قصد ازدواج باهم را دارند، امّا غفلت از آن دو محور اصلی که اشاره شد(تفاوت فرهنگی و سنی) از یک طرف و از طرفی چه بسا موارد دیگری نیز وجود داشته باشد که به دلیل پنهان کاری هریک از طرفین، اصل ازدواج را با مشکل مواجه سازد.  

در چنین شرایطی که دختر و پسری به هم علاقه‌مند می‌شوند و اطلاعات مبهم و ناکافی نسبت به شرایط همدیگر دارند، باعث می‌شود که طرفین به ویژه دخترخانم(با توجه به سن کم و تحت تاثیر عواطف و احساسات خود)، تصمیمات آنی و احساسی را برای آینده خود بگیرد.

لذا برای تصمیم گیری درباره ازدواج خود، نباید از یک طرف صرفا احساسی برخورد کرد و از طرفی نمی‌توان به اطلاعات و آشنایی اینترنتی اکتفا کرد. همچنانکه موارد متعددی بوده که دختر و پسر به صرف همین آشنایی اینترنتی اکتفا کرده و بعد از آن دخترخانم یا آقاپسر پشیمان شده و زندگی ناکامی برای خود رقم زده‌اند. از این رو نباید شتابزده و عجولانه تصمیم گرفت.

از سویی دیگر؛ فارغ از هرگونه مسائل دیگری، باید توجه داشت که دخترخانم‌ها نباید به راحتی به قول ازدواج پسران، اکتفا کنند و همه چیز را تمام شده بدانند: زیرا اولا: ممکن است آقاپسر به هردلیلی(موجه یا ناموجه) دروغ بگوید. ثانیا: اگر هم راست بگوید ممکن است بعدا نظرش عوض شود یا نتواند خانواده‌اش را راضی کند. ثالثا: ممکن است خانواده دخترخانم راضی نشوند.

راهکار در چنین شرایطی:

برای اینکه تکلیف این دختر خانم و امثال او که در چنین شرایط مشابه‌ای قرار دارند، مشخص گردد و از این بلاتکلیفی خلاص شوند، لازم است قبل از هرگونه احساسی، به صورت منطقی و منصفانه به سوالاتی که در ذیل می‌آید، پاسخ دهند.

به نظرتان، چند درصد از گفته‌های طرف مقابل به شما، از صداقت برخوردار است؟
اگر کاملا به گفته‌های طرف مقابلتان باور دارید، این باور از چه راه منطقی برای شما بوجود آمده است؟
بر فرض که همه گفته‌های طرف مقابلتان درست باشد و ایشان به خواستگاری شما بیاید، آیا فکر نمی‌کنید، تفاوت 13سال فاصله سنی میان شما و او خیلی زیاد باشد؟(معمولا این تفاوت سنی با خود تفاوت درک، فهم مربوط به مهارت‌های زندگی، سلایق، علایق، خواست‌ها و تمایلات طرفین را بدنبال دارد.)
آیا به تفاوت فرهنگی و محل زندگی آینده خود اندیشیده‌اید؟
در آخر، شما چگونه می‌خواهید آشنایی خود با آقاپسر را برای خانواده خود توضیح دهید؟

به هرحال، اگر واقعا به این نتیجه رسیدید که تحمل غربت یا کنار آمدن با فرهنگ و رسوم طرف مقابل و یا اختلاف سنی 13 سال برای شما مشکل ساز است و نمی‌توانید با این مسائل کنار بیایید، بهتر است هرچه زودتر طرفتان را در جریان بگذارید و رابطه‌ خود را بیش از این ادامه ندهید که در آن صورت ادامه رابطه هم برای شما و هم برای او مشکل ساز خواهد بود.(زیرا ادامه رابطه جدای از آنکه می‌تواند گناه آلود باشد و از رحمت خدا دور شوید، با خود دلبستگی و وابستگی زیاد را بدنبال دارد که برای آینده هردو می‌تواند مشکل ساز شود.)

امّا اگر واقعا جدای از احساسات، به صورت منطقی و منصفانه به این نتیجه رسیدید که با مسائل ذکر شده، می‌توانید کنار بیایید بهتر است برای اینکه تکلیفتان هرچه زودتر مشخص شود، از طرف مقابل بخواهید که به صورت رسمی اقدام کند و بیش از این طول نکشد.(با این کار هم معلوم می‌شود که واقعا طرفتان قصد ازدواج با شما را دارد یا نه.)

همچنین باید توجه داشت که اقدام رسمی به معنی تمام شدن نیست؛ بلکه این تازه شروع جریان خواستگاری است و باید علاوه بر رضایت خانواده خود و گفتگوهایی که در جریان آشنایی و خواستگاری مطرح می‌شود، به تحقیقات از ایشان و خانواده‌اش و همچنین باید از نظرات مشاوران و کارشناسان ازدواج جهت اختلافاتی که احیانا وجود دارد یا بوجود خواهد آمد، استفاده کرد.

منبع: رهروان




طبقه بندی: خانواده و رسانه،  مشاوره ازدواج،  روابط دختر و پسر، 
برچسب ها: آشنایی اینترنتی، رابطه اینترنتی، رابطه دختر و پسر، فضای مجازی، تحمل غربت، اختلاف سنی، اختلاف فرهنگی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 13 اسفند 1393 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
معمولا افراد کم‌رو و خجالتی در فضای مجازی و سایت و شبکه‌های اجتماعی بهتر ارتباط برقرار می‌کنند و با دیگران صمیمی می‌شوند. اینگونه افراد در فضای مجازی جسارت بیشتری پیدا می‌کنند؛ زیرا آن‌ها خود را در این فضا امن می‌بینند. لذا حریم‌ها میان دو جنس مخالف در چنین فضایی کمرنگ می‌شود.

چه بسا به همین دلیل عده‌ای تصور می‌کنند خیانت به همسر تنها هنگامی اتفاق می‌افتد که دو فرد در کنار هم حضور فیزیکی داشته باشند و اگر از راه دور با هم رابطه‌ای نامتعارف برقرار کنند، خیانتی رخ نداده است. در حالی که از دیدگاه اسلام هر نوع رابطه میان دو جنس مخالف که خارج از عرف و شرع باشد(و فرد آن را از همسرش پنهان کند)، نوعی خیانت محسوب می‌شود.

بنابراین گفتگوهای خارج از عرف و شرع، رد و بدل کردن عکس‌ و تصاویر خصوصی، جوک گفتن‌ها و درددل‌ کردن با افراد غریبه و نامحرم، نوعی خیانت به حساب می‌آید؛ زیرا بالطبع هیچ زن و مردی حاضر نیست که شریک زندگی‌اش، صمیمیت خود را خرج کسانی کند که می‌توانند رقیبش باشند.

از طرفی، هنگامی که انسان‌ها از جهت فیزیکی از یکدیگر دور هستند، بدون هیچ گونه تعارف و خجالتی با هم حرف می‌زنند و اعتماد به نفس بیشتری پیدا می‌کنند و همین عامل موجب می‌شود بعضا حد و مرزهای روابط سالم زیر پا گذاشته شود و حرف‌هایی گفته شود که طرفین یا یکی از آن دو در آینده از گفتن‌شان پشیمان شوند.

از این رو، مشکلاتی از قبیل ساخت پروفایل‌های تقلبی در شبکه‌ها و سایت‌های اجتماعی و فقدان امکان کنترل آن‌ها به دلیل حجم زیاد این هرزنامه‌ها، موجب می‌شود که افرادی با پروفایل‌های تقلبی به شبکه‌های اجتماعی وارد شوند و با ورود به حریم‌های خصوصی افراد مدنظر، تصاویر و اطلاعات آنان را به سرقت برده و این اطلاعات را در اینترنت منتشر کنند.[1]

توجه به این نکته نیز ضروری است که بسیاری از آن‌هایی که درگیرودار عشق و عاشقی در فضای مجازی می‌شوند و به همسرشان خیانت می‌کنند، از روز اول قصد چنین کاری را نداشته‌اند؛ خیانت معمولا یک اتفاق پیش‌بینی نشده از سوی دو طرف یا یکی از طرفین در رابطه‌ای عاطفی و غیرمجاز است.

بطور معمول رابطه‌هایی که منجر به خیانت می‌شوند، از صمیمیت‌های کوچک شروع می‌شوند؛ یعنی آن زمانی که نام خانوادگی فرد به نام کوچکش تبدیل می‌شود، افعال خطاب مفرد می‌شوند، در ساعت‌هایی غیرعادی گفتگو صورت می‌گیرد و ... تااینکه سرانجام فرد آرام ‌آرام احساس می‌کند وابسته کسی شده که از او تنها یک عکس و یک نام دارد.

خیانت همانند اعتیاد روند صعودی دارد و ثابت باقی نمی‌ماند و تا جایی پیش می‌رود که ارتباط مجازی به شنیدن صدا یا دیدن و ملاقات یکدیگر می‌رسد. از همین روست وقتی که فردی در فضای مجازی ارتباطی را با جنس مخالف برقرار می‌کند، آن فرد در شروع رابطه تصور می‌کند که این رابطه به زودی قطع می‌شود و فقط زمانی برای وقت گذرانی است، غافل از اینکه با گذشت مدتی از رابطه و ابراز احساساتی که از سمت دو طرف مطرح می‌شود، این رابطه تبدیل به وابستگی‌ها و علاقه‌های طولانی مدت و شدید طرفینی می‌شود، بطوری‌که طرفین در تصمیم‌گیری‌هایشان کر و کور می‌‌شوند؛ امام علی(علیه‌السلام) فرمود: «حُبُّ الشِّیءِ یُعمِی وَ یُصِمّ. دوست داشتن چیزی[آن هم ناآگاهانه و از سر هیجان و احساسات]، انسان را کور و کر می‌کند.»[2]

بنابراین همه کاربران اینترنتی به خصوص خانم‌ها (که از نظر روان‌شناختی وابسته‌تر، عشق‌پذیرتر، قدرت تخیل بالاتر، عاطفی‌تر و عرفانی‌تر از مردان‌اند و زودتر درگیر روابط احساسی می‌شوند) هنگامی که در فضای مجازی همچون؛ سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی و برنامه‌های نرم‌افزاری چت فعالیت می‌کنند، باید بیشتر مراقب و هوشیار باشند.

پی‌نوشت‌ها:
[1]. به نقل از سرهنگ " اصغر باقریان" رییس پلیس فتای غرب تهران
[2]. من لایحضره الفقیه، ج4، ص380، ح5812

همچنین جهت مطالعه بیشتر می‌توانید به این لینک مراجعه کنید.




طبقه بندی: سبک زندگی،  خانواده و رسانه،  تهاجم فرهنگی،  روابط دختر و پسر، 
برچسب ها: کم رو، خجالتی، فضای مجازی، شبکه‌های اجتماعی، رابطه، خیانت، عاشق فضای مجازی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : سه شنبه 30 دی 1393 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
  • تعداد کل صفحات : 3  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3  
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic