یکی از مشکلاتی که معمولا در وقت ثبت نام فرزندان در مدارس گریبان گیر خانواده‌ها می‌شود مشکل پیدا کردن مدرسه مناسب و بعد از آن گذشتن از هفت خان رستم برای ثبتنام در این آموزشگاه‌ها است.
امّا در این میان مشکلاتی شرعی هم خودنمایی می‌کند. مثلا شما آقازاده‌تان را می‌برید تا در مدرسه‌ای ثبت‌نام کنید. مسئول مربوطه می‌پرسد خوب شما کجا ساکن هستید؟

ناگهان شصت‌تان خبردار می‌شود که اگر بگویید مال این منطقه نیستید، از ثبت‌نام خبری نخواهد بود و این جاست که شیطان وسوسه‌تان می‌کند یک دروغ مصلحتی(!) بگویید و قضیه را حل کنید، امّا آیا می‌توان چنین کاری کرد؟ یا مسئول ثبت‌نام قاطعانه می‌گوید که با این وضعیت، ثبت‌نام امکان ندارد، امّا تلویحا به شما می‌فهماند اگر سبیل نداشته‌اش را چرب کنید، مشکل نمره پایین آقازاده را ندید می‌گیرد و ... .

در این موارد نباید از یاد برد که ما در یک موقعیت آموزشی مهم برای فرزندان‌مان قرار داریم و اگر دست از پا خطا کنیم، چه بسا همه زحمات‌مان بر باد رود.

باید توجه داشت که اهمیت ثبت‌نام فرزند دلبندمان، مجوز دروغ‌گویی نمی‌شود و چه بسا آلودگی همین گناه، همه برکات تحصیل فرزند ما را در یک مدرسه خوب از بین ببرد، بلکه باید صادقانه حقیقت را گفت و از مجاری عادی به دنبال یافتن راهکار برای رسیدن به نتیجه بود و مصلحت‌های شخصی در این موارد، مجوز دروغ گفتن نمی‌شود و به علاوه بدآموزی زیادی هم برای فرزندان ما دارد.

رشوه دادن هم به هربهانه و عنوانی حرام است و نمی‌توان به خاطر اهمیت تحصیل فرزندان، خود و دیگران را آلوده به این گناه بزرگ نمود. البته در مورد پرداخت پول تحت عناوین مختلف مانند هزینه‌های جاری آموزشگاه و ... معیار درستی یا نادرستی کار، قانون آموزش و پرورش است که اگر پرداخت پول را مجاز دانسته باشند، اشکالی ندارد، امّا اگر از این کار منع کرده باشند، یعنی پرداخت پول در وقت ثبت نام از جانب دولت ممنوع شده باشد، طبق نظر مراجعی که رعایت قوانین مصوب نظام را لازم می‌دانند، باید به این قانون احترام گذاشت.

بازنشر اول: رهروان ولایت




طبقه بندی: سبک زندگی،  تربیت فرزند، 
برچسب ها: ثبتنام در مدرسه، آموزشگاه، دروغ مصلحتی، تحصیل فرزند، رشوه، آموزش و پرورش،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : جمعه 3 مهر 1394 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
در برخی از خانواده‌ها، دغدغه‌هایی درباره تحصیل فرزندان وجود دارد که خودشان هم نمی‌دانند دغدغه‌ای صحیح است یا وسوسه‌ای بی مورد؛ مثلا خانواده احتمال می‌دهد که با رفتن فرزندشان به فلان آموزشگاه، احتمال از دست رفتن تقیدات دینی فرزندشان وجود دارد و چه بسا به خاطر دوستان یا دبیران یا محیط عمومی نامناسب در آن مدرسه، فرزندشان در رعایت ظواهر دینی قدری دچار تساهل شود؛ آیا لازم است به این دغدغه توجه نمود؟

در جواب باید گفت: هم بله و هم خیر؛ در واقع اگر این احتمالات به دلایلی در مورد آموزشگاهی خاص قابل توجه و جدّی محسوب شود، نمی‌توان به طور کلی آن را نادیده گرفت و آینده دینی و اعتقادی فرزندان را به خطر انداخت؛ در واقع، در این مورد هر چند از نظر شرعی، انسان تکلیف قطعی نداشته باشد، امّا عقل حکم می‌کند که جانب احتیاط در این مسأله رعایت شود؛ ولی اگر این دغدغه یک نگرانی کلی و همیشگی بود، روشن است که جنبه عمومی خواهد داشت و منحصر در آموزشگاهی خاص نخواهد بود و منطقی نیست که به خاطر این قبیل دغدغه‌ها، تحصیل فرزندان را متوقف یا دچار چالش کنیم، هرچند راهکار حل این دغدغه، آن است که انسان در انتخاب محیط آموزشی و معلمان فرزندان، حتی در گروه دوستان آن‌ها، نظارتی درست و منطقی داشته باشد و در عین دوری از افراط در این امر، همه چیز را به امان خدا رها نکند.




طبقه بندی: تربیت فرزند، 
برچسب ها: دغدغه والدین، محیط مدرسه، تقیدات دینی فرزند، محل تحصیل فرزندان، آموزشگاه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 1 مهر 1394 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
معمولا كودكان از سن ۳ سالگی آمادگی ورود به مهدكودك را پیدا می‌کنند. ولی دراین بین، از یک طرف، نگرانی‌ والدین از این بابت که اطمینان ندارند کودکشان آمادگی لازم را داشته باشد و از طرف دیگر وابستگی کودک و مقاومت او از رفتن به مهدکودک، مشکلاتی را برای خانواده پدید می‌آورد. البته این امر برای همه کودکان یکسان نیست. لذا بعضی از آنان به راحتی محیط مهد را پذیرفته و به آن دلبستگی پیدا می‌کنند، ولی از آن طرف هم، برخی از کودکان،‌ از خود مقاومت نشان داده و حاضر نیستند محیط خانواده را ترک کنند. از این رو بدنبال ارائه راهکارهایی هستیم به یکی از کاربران سایت که در این باره سوال کرده است؛

سوال:
من یک معلم هستم و با آغاز سال تحصیلی، باید کودک خردسالم را به مهد ببرم. کودکم مقاومت زیادی برای رفتن به مهد از خود نشان می‌دهد. با این رفتار او چه کنم؟

پاسخ سوال:
با سلام، ابتدا از اینکه ما را به عنوان راهنمای خود انتخاب کرده‌اید، تشکر می‌کنم.

طبیعی است که کودک، آسایش و آرامش خود را از قِبل شما تامین می‌کند؛ چون این مراقبت و عشق ورزی پیوسته شما است که این مهم را برایش فراهم می‌کند. بنابراین زمانی که او از شما دور می‌شود، به این پندار می‌رسد که دیگر مثل گذشته، او را دوست نداشته و به او عشق نمی‌ورزید. پس این نوع دغدغه و تشویش می‌تواند سبب ساز گریه و بی قراری او شود.

امّا راهکارهای مقابله به آن:
۱. یکی از راه‌های کاهش این مشکل این است که کودک، قدری جلوتر از زمان خروج هر روزه‌اش از منزل، از خواب بیدار شود تا بدین وسیله بتواند خود را پیشاپیش برای رفتن به مهد آماده کند. به علاوه برای اینکه کودک احساس آرامش بیشتری کند، باید چیزی را همراهش داشته باشد که با دیدن آن شیء، فورا به یاد محیط آرامش بخش خانه بیفتد؛ مثل داشتن عکس یکی از اعضای خانواده.

۲. برای اینکه کودک، سازگاری بیشتری با محیط مهد کودک به دست آورد، لازم است که پس از رساندن کودک مضطرب به این مکان، دست کم پنج دقیقه در کنارش باشید، تا او بهتر با این محیط آشنا شود. به علاوه، در این مقطع زمانی، باید کودک با خاطری آسوده توسط شما سرگرم شود.

۳. برای اینکه آرامش خاطر کودک هرچه بیشتر تامین شود، لازم است که بر احساسات خود مسلط بوده و هیجانات آرامش بخشی را به کودک عرضه دارید. بهترین کار در هنگام جدایی از کودک این است که چند بار او را در آغوش کشیده و با بوسیدن‌های مکرر و شادمانه از کنارش دور شوید. این روال باید سریع و یکدست باشد.

۴. زمان برگشت خود را به طور دقیق به اطلاع فرزندتان برسانید.
۵. غالب بچه‌ها پس از گذشت پنج دقیقه از دور شدن مادران‌شان، گریه خود را متوقف می‌کنند. برای خاطر جمعی خودتان می‌توانید با مربی مهد تماس گرفته و جریان را جویا شوید.

اگر راهکارهای برشمرده شده، جواب گوی مشکل فرزندتان نبوده و یا اینکه کودک شما پس از یک ماه هنوز دست کم روزی ۱۵ دقیقه گریه می‌کند، در آن صورت باید دنبال راه چاره دیگری باشید؛ مثلا برای مدتی مشخص در خانه نگهداری کرده، از دوستان و بستگان کمک بخواهید یا اینکه به طور اصولی عوامل ناراحت کننده او را برطرف سازید. فرضا کودک ناسازگارتان را می‌توانید به یک مرکز نگهداری کوچک‌تر و در عین حال بهتری منتقل کنید.

۶. قدرت سازگارشوندگی کودکان با تغییرات، ضعیف است؛ از این رو برخی از کودکان در برابر هر تغییر کوچکی، از خود ناراحتی نشان می‌دهند. برای چیرگی براین مشکل، لازم است کارهای روزمره‌تان را حتی المقدور یک دست و یکنواخت سازید، مثلا راس ساعت مشخصی کودک را به مرکز نگهداری بچه‌ها برده و راس ساعت نیز او را به منزل برگردانید.

۷. تا آنجایی که در توان دارید زمان برگشت به خانه را برای فرزندتان دلپذیر و لذت بخش کنید؛ مثلا همیشه بسته حاوی خوراکی‌های مختلف را در کنار صندلی‌تان داشته باشید.

برای مطالعه بیشتر:

بازنشر اول: رهروان ولایت 




طبقه بندی: تربیت فرزند،  مشاوره خانواده، 
برچسب ها: مهدکودک، محیط مهد، بردن کودک به مهد، وابستگی به خانواده،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : دوشنبه 30 شهریور 1394 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
از آنجایی که در آستانه آغاز سال تحصیلی جدید هستیم، در ابتدا این شروع زیبا را به همه استادان، معلمان و مربیان متعهد و گرامی و دانش آموزان و دانشجویان وظیفه شناس و همچنین والدین دلسوز، پیشاپیش شادباش می‌گویم و امیدوارم در امر تعلیم و تربیتِ امیدها و سرمایه‌های آینده میهن اسلامی‌مان همواره موفق باشند.

طبیعی است که با شروع سال تحصیلی جدید، دغدغه‌های والدین هم برای موفقیت و پیشرفت فرزندانشان در امر تحصیل آغاز می‌شود. لذا چه بسا بعضی از والدین از این مسأله غافل باشند که در امر موفقیت و پیشرفت تحصیلی فرزندانشان باید چه تدابیری اندیشید.

به راستی برای بالا بردن ضریب موفقیت تحصیلی فرزندان خود چه قوانینی وجود دارد؟

اگر می‌خواهید فرزندانتان در تحصیل موفق باشند، لازم است به نکات اساسی ذیل توجه کنید:
۱. با بوجود آوردن فضای تفاهم، توافق و برخورد منطقی میان اعضای خانواده، محیطی آرام و با ثباتی را برای تحصیل و یادگیری در خانه مهیا کنید.

۲. لازم است هم زمان به ارضای جسمی، روحی، عاطفی و عقلی فرزندتان توجه نمایید.
۳. با بالا بردن میزان شناخت درست خود از توانایی‌ها و بهره هوشی فرزندتان، در خصوص پیشرفت و موفقیت تحصیلی او انتظارات به جا و منطقی داشته باشید.

۴. هیچ‌گاه فرزندتان را برای بدست اوردن نمره ۲۰ و یا سطح بسیار عالی، در فشار روانی، استرس‌های ناخواسته و یا تنگنا قرار ندهید. پیغمبراکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) در این باره فرموده است: «فرزندانتان را تحت فشار قرار ندهید و آنان را به طغیان وا ندارید.»[۱]

۵. با توجه نمودن به شناخت صحیح از میزان توانمندی‌ها و استعدادهای فرزند خود و اصل تفاوت‌های فردی میان همسالان، هیچ گاه او را با دیگری مقایسه نکنید. در روایتی از پیامبراکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) در این باره هست که می فرماید: خدا رحمت کند کسی که بچه‌اش را بر بِرّ و خوبی کردن کمک کند. راوی می‌گوید: عرض کردم با رسول الله، چگونه کسی بچه‌اش را بر خوبی کردن کمک می‌کند؟ حضرت فرمود: «یقبل میسوره و یتجاوز عن معسوره»؛ یعنی آن برنامه‌ای که در توانش است از او بپذیرد، ولی آن‌هایی که از طاقت و توانایی‌اش بیرون است نسبت به آن چشم پوشی کند.[۲]

۶. شما می‌توانید با اهمیت دادن به مطالعه، کتاب و تحصیلات، الگوی مناسبی برای فرزند خود باشید.
۷. همواره در برابر پیشرفت تحصیلی فرزندتان گرچه کم رنگ هم باشد، عکس العمل مثبتی از خود نشان دهید.

۸. سعی کنید ارتباط خود با فضای مدرسه را حفظ کرده و هیچ گاه در مقابل مدیران و معلمان مدرسه، مخالفت بارز خود را در جلوی فرزندتان نشان ندهید.

۹. در کنار عوامل درسی، توجه کردن به تغذیه به ویژه وعده صبحانه، تفریحات و بازی‌های هوشی وهیجانی، استراحت و تجدد اعصاب و روحیه‌ی بچه‌ها، امری لازم و اجتناب ناپذیرست.

پی‌نوشت:
[۱]. نهج الفصاحه، کلمه‏۴۵۱
[۲]. اصول کافی، ج۶، ص۵۰
بازنشر اول: رهروان ولایت




طبقه بندی: سبک زندگی،  تربیت فرزند، 
برچسب ها: موفقیت تحصیلی، پیشرفت تحصیلی، بهره هوشی، نمره 20، تحت فشار قرار دادن، فضای مدرسه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 29 شهریور 1394 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
درست است که با طلاق و جدایی زن و شوهر از همدیگر، چه بسا تنش، دعوا و بگو و مگوهایی که در زندگی زناشویی داشته‌اند از بین می‌رود، امّا بطور مسلم به شدت موقعیت فرزندان در خانواده، تحت تاثیر این طلاق و جدایی والدین قرار خواهد گرفت؛ به گونه‌ای که سال‌های متعددی تاثیرات آشکار و مخفی طلاق بر روی اخلاق و نحوه تربیت فرزندان باقی می‌ماند.
ازاین رو گرچه طلاق پایان یک تراژدی تلخ میان زن و شوهر است، ولی سرآغاز آسیب‌های اخلاقی و تربیتی برای فرزندان خواهد شد. لذا با این مقدمه به دنبال پاسخ دادن به سوال یکی از کاربران سایت هستیم.

سوال:
برادرزاده خردسالی دارم که مدت کمی است مادرش طلاق گرفته و با پدرش زندگی می‌کند. رفتارهای عصبی و پرخاشگرانه زیادی از او می‌بینیم، چگونه رفتار کنیم؟

پاسخ سوال:
با سلام، ابتدا ازاینکه ما را به عنوان راهنمای خود انتخاب کرده‌اید تشکر می‌کنم.

هوشمندی، قدرت سازگاری با شرایط است و هر قدر شرایط سخت‌تر باشد، فرصتی برای رشد و تکامل خواهد بود. در شرایط دشواری که برادر شما با آن روبه رو هستند، کمک‌های عاطفی و رسیدگی دیگر اعضای خانواده برای عبور از این بحران می‌تواند یاری‌گر مناسبی باشد. با گذشت زمان به تدریج از سطح استرس ناشی از این اتفاق کم خواهد شد و شرایط به حالت عادی خود باز خواهد گشت. درباره سوالات شما یادآوری چند نکته ضروری است:

۱. به دلیل روحیه بدی که ممکن است از این جدایی ایجاد شود، طبیعی است که برادرتان در نقش پدری (فعلا) فردی کامل و آرام نخواهند بود، پس در نگهداری و سرگرم کردن برادرزاده خود وقت بیشتری صرف کنید و او را به شیوه‌های متنوع مشغول نگهدارید.

۲. پرخاشگری و عصبی شدن پس از جدایی از مادر، مسأله‌ای قابل پیش بینی است. با فراهم کردن فعالیت‌های مفید و ترجیحا بدنی سعی کنید از سطح استرس کودک بکاهید. مشغول ساختن کودک با بازی‌های رایانه‌ای، سی‌دی و تماشای بیش از حد تلویزیون، وضعیت را بدتر می‌کند. با او بازی کنید، او را به پارک ببرید، به او هدیه بدهید و زمینه بازی با همسایگان را برایش فراهم کنید.

۳. مراقب باشید برادرزاده شما از بدی‌های مادرش باخبر نشود. در گفت‌وگوهای تلفنی، گپ‌های خانوادگی، مهمانی‌ها و مانند آن درباره مادرش بدگویی نکنید.

۴. به تدریج کودک را آماده پذیرش شرایط جدید کنید. اطمینان بخشی پدر برای کودک می‌تواند جایگزین خوبی برای کمبود مهر مادری باشد. از برادرتان بخواهید که زمان مفید بیشتری را با فرزندش داشته باشد.

۵. توکل بر خداوند می‌تواند شما را کانون آرامش کند. مشکلات مهمان ما هستند و کلیدهایی که در دست خداست، قفل همه درب‌های بسته را خواهد گشود؛ «مَنْ تَوكَّلَ عَلَى اللّه ذَلَّتْ لَهُ الصِّعابُ وَ تَسَهَّلَتْ عَلَیْهِ الأَسْبابِ؛ هر كس به خدا توكل كند، دشوارى‌ها براى او آسان مى‌شود و اسباب برایش فراهم مى‌گردد.»[۱]

پی‌نوشت:
[۱]. تصنیف غررالحکم و دررالکلم، ص۱۹۷، ح۳۸۸۸
بازنشر اول: 
رهروان ولایت




طبقه بندی: طلاق،  تربیت فرزند،  مشاوره خانواده، 
برچسب ها: بچه طلاق، رفتارهای عصبی، رفتارهای پرخاشگرانه، قدرت سازگاری، پرخاشگری، طلاق والدین،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 25 شهریور 1394 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
  • تعداد کل صفحات : 45  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات