ممکن است بعضی از اموری که در اطرافمان وجود دارد، در دید اولیه، جزو خرافات به نظر بیاید؛ ولی با تحقیق و مراجعه به آموزه‌های دینی، می‌توان به این نتیجه رسید که واقعیت خارجی دارند و خرافه نیستند. از طرفی اعتقاد به چشم زخم، از قدیم الایام، نه تنها در کشورمان، بلکه در سایر ملل نیز وجود داشته است؛ ولی همواره این سوال مطرح بوده است که آیا واقعاً چشم زخم حقیقت دارد یا نه؟ هر چند، چشم زخم و شوری چشم، از منظر روانشناسی، قابل مطالعه و بررسی است، ولی در این یادداشت، حقیقت چشم زخم در آموزه‌های دینی مورد بررسی قرار داده می‌شود. اینکه آیا اعتقاد به آن بر اساس آموزه‌های دینی صحیح است یا خیر؟!

ماهیت چشم زخم
«شوری چشم» یا «چشم زخم» عبارت است از آسیبی که تصور می‌شود از نگاه فرد بد خواه یا حتی ستایش‌گر به کسی یا چیزی می‌رسد. امّا اصطلاحات چشم زخم، در کلام عربی عبارتند از العین، الإصابة بالعین، العین اللّامه، عین الکمال، الأزلاق بالأبصار.

چشم زخم در قرآن کریم
در قرآن کریم، آیاتی وجود دارد که گفته شده می‌تواند بیانگر پدیده چشم زخم ‌باشند، که البته باید بررسی شوند؛ در آیه 51 سوره قلم آمده است: «وَ اِن یَکادُ الَّذینَ کَفَرو لَیُزلِقونَکَ بِاَبصارِهِم لَما سَمِعوا الذِّکر...؛ و آنان که کافر شدند چون قرآن را شنیدند چیزى نمانده بود که تو را چشم بزنند... »

علامه طباطبایی(رحمة‌الله‌علیه) در ذیل این آیه شریفه فرموده است: «مقصود از آن، چشم زدن است که خود نوعی از تأثیرات نفسانی است و دلیل عقلی بر نفی آن نداریم؛ بلکه حوادثی دیده شده که با چشم زدن منطبق است.»[2]

شأن نزول آیه 51 سوره قلم
جمعی از قریش، افرادی را که به حسد و بدچشمی شهرت داشتند اختیار کردند، تا به پیغمبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) ضربه بزنند. شور چشمی این جماعت به صورتی بود که اگر یکی از آنان حیوانی را مشاهده می‌کرد و می‌گفت چه زیبا است و تا به حال نظیر آن را ندیده‌ام‌، حیوان فوری هلاک می‌شد. یا اینکه اگر آنان قصد کشتن فردی را داشته‌اند، سه روز چیزی نمی‌خوردند و بعد از آن به او نظر می‌انداختند که بر اثر چشم زخم آنان، فرد مورد نظر در جا می‌افتاد و می‌مُرد. این گروه به اصرار قریش، بر در مسجد پیغمبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) آمدند؛ در حالی که آن حضرت، در مسجد نشسته بود و قرآن تلاوت می‌کرد. این جماعت، خارج از مسجد ایستادند و در حالی که پیغمبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) را مشاهده می‌کردند، می‌گفتند چه با فصاحت و بلاغت سخن می‌راند و چه زیبا و خوش‌سیرت است؛ هرگز مانند او  را در فصاحت و زیبایی کلام و چهره ندیده‌ایم. در این وضعیت، حضرت جبرئیل(علیه‌السلام) بر پیغمبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله)، آیه «وَ إن یَکاد» را نازل کرد و حضرت، آن را تلاوت کرد و از خطر محفوظ ماند.[3]

بسیاری از مفسران قرآن کریم، بر مبنایِ قولِ مشهور در میان مفسران، «أزلاق بالأبصار» را دالّ بر چشم ‌زدن گرفته‌اند. امّّا نباید غافل شد که «أزلاق» در لغت به معنای چشم ‌زخم نیست؛ بلکه به معنای «لغزاندن» است.[4] و اگر واژه «أزلاق بالأبصار»، کنایه راجع به چشم ‌زخم دانسته شود، أولی این است که منظور از آن، ترساندن حضرت رسول(صلی‌الله‌علیه‌وآله) باشد. همچنانکه این کاربرد از کلام رایج بوده است. پس «أزلاق بالأبصار» یعنی «با نظر عداوت و با بغض و انکار یا با بدخواهی و به تندی و تیزی در کسی نگریستن.»[5]

البته تکمیل این آیه با عبارت «وَ یَقُولُونَ إنَّهُ لَمَجنُون» نیز قابل تأمل است؛ به طوری که با چشم ‌زخم مناسبتی ندارد؛ بنابراین، به نظر نمی‌رسد که این آیه، مفیدِ تأیید یا ابداع چیزی در مورد چشم ‌زخم باشد.[6]

امّا آیه بعدی که برای چشم زخم عنوان شده، آیه 67 سوره یوسف(علیه‌السلام) است؛ هنگامی که برادران حضرت یوسف(علیه‌السلام) بعد از جلب موافقت پدر، برادر کوچک را با خود همراه کردند و برای دومین بار آماده حرکت به سوی مصر شدند، در اینجا پدر نصیحت و سفارشی به آنها کرد و گفت: «یا بُنیَّ لاتَدخُلوا من بابٍ واحدٍ وَ ادْخُلوا مِن أبوابٍ مُتَفَرّقة؛ فرزندانم! هنگام ورود به شهر، شما از یک دروازه وارد نشوید؛ بلکه از دروازه‌های مختلف وارد شهر شوید.»[7]

عدّه‌ای از مفسران اعتقاد دارند که علّت این دستور آن بود که از آنجایی که برداران یوسف(علیه‌السلام) از جمال و زیبایی برخوردار بودند و قامت‌های رشید داشتند، پدر نگران بود که مورد چشم زخم قرار گیرند.[8]

امّا در این آیه شریفه نیز دلالتی بر چشم ‌زخم ظاهر نیست و برای این توصیه، احتمالات دیگری نیز در تفاسیر مطرح شده است؛ از جمله حسد ‌بردن مردمان بر ایشان و نیز ترس از اینکه حکومت، با مشاهده قوّت و اتّحاد ایشان، آسیبی به آنان وارد سازد.[9]

علامه طباطبایی(رحمةالله‌علیه) در تفسیر المیزان در ذیل آیه 5 سوره فلق «وَ مِن شَرِّ حاسدٍ إذا حَسَد» می‌نویسد: «برخی از مفسران گفته‌اند این آیه همچنین شامل چشم زدن افراد چشم زخم نیز می‌شود؛ چون شوری چشم، ناشی از نوعی حسادت درونی است. فرد حسود وقتی چیزی را ببیند که در نظرش بسیار شگفت آور و بسیار زیبا باشد، حسدش تحریک شده، با همان نگاه، زهر خود را می‌ریزد.»[10]

با این حال، بسیاری از مفسران بر اساس منابعِ فکری خود و روش تفسیری معمول، هرگز در این آیه نیز اجماع پیدا نکرد‌ه‌اند. بنابراین با وجود تفاسیر مختلف از این آیات، نمی‌توان به ضرس قاطع، حقیقت چشم زخم را در قرآن کریم ثابت کرد؛ لذا باید برای اثبات آن به دیگر منابع، یعنی روایات رجوع کرد.

چشم زخم در روایات و سنّت
روایات اهل بیت(علیهم‌السلام) و همچنین سنّت پیغمبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) سند و مدرک قابل اعتماد بر حقیقت داشتن شوری چشم است. علامه مجلسی(رحمةالله‌علیه) پس از نقل روایات و کلمات علما و حکما در مورد این موضوع چنین نتیجه می‌گیرد: «انکار موضوع چشم زخم به طور کلی به سبب شواهد عینی آیاتی از قرآن و روایات ممکن نیست».[11] (هر چند از منظر آیات قرآن، حقیقت چشم زخم ثابت نشد)

امّا از جمله روایاتی که دال بر چشم زخم هستند، عبارتند از:

از پیامبر خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) نقل شده است که حضرت فرمود: «چشم زخم انسان(صحیح و سالم) را داخل قبر می‌کند و شتر را به دیگ می‌فرستد».[12]

از امام جعفر صادق(علیه‌السلام) نقل شده  است: «لَو کانَ شَیءٌ یَسبِقُ القَدَرَ لَسَبَقَهُ العَین؛ اگر چیزی باشد [با تعبیر «لَوْ»] که بتواند بر قضا و قدر سبقت بگیرد، آن چیز چشم ‌زخم است».[13]

(البته باید توجه داشت که از دیدگاه دینی و اسلامی، در ورای چشم ‌زخم، خداوند قادر متعال قرار دارد؛ یعنی آنچه در واقع تأثیر گذار است، قدرت الهی است، نه اینکه اینگونه عوامل، معارض قدرت مطلق الهی باشند)

همچنین در روایت دیگری آمده است که روزی جبرئیل(علیه‌السلام) بر پیامبر خدا(صلی‌الله‌‌‌علیه‌و‌آله) نازل شد و حضرت را اندوهگین مشاهده کرد؛ وقتی علت را سؤال کرد، پیامبر خدا(صلی‌‌الله‌علیه‌وآله) فرمود: «ناراحتی‌ام به دلیل آن است که امام حسن و امام حسین(علیهماالسلام) را چشم زدند. جبرئیل(علیه‌السلام) عرض کرد: «ای محمد! چشم زخم واقعیت دارد؛ پس آنها را با این جملات تعویذ بفرما».[14]
عجیب‌تر آنکه صفوان جمّال از امام جعفر صادق(علیه‌السلام) نقل کرده که حضرت فرمود: «اگر قبرستان‌ها شناخته شوند و حقایق آشکار گردد، خواهید دید که اکثر مردگان با چشم زخم از بین رفته‌اند؛ زیرا که چشم زخم حقیقت دارد.»[15]

بنابراین، چشم زخم بر اساس روایات و سنّت، یکی از واقعیات تلخ زندگی است که می‌تواند به صورت روزمره و مداوم اتفاق بیفتد. امام علی(علیه‌السلام) در این باره فرموده است: «العِینُ الحَقّ؛ چشم زخم حق است.»[16]

ولی چه بسا بسیاری از افراد، چشم زخم را امری واهی و خرافی بپندارند و از توجه به آن و راه‌های پیشگیری از آن غفلت کنند. به نظر می‌رسد که شوری چشم یا همان چشم زخم، یک پدیده روحی و نفسانی است که در افراد شور چشم وجود دارد؛ به طوری که در نظرشان آن موضوع جالب یا عجیب جلوه می‌کند. آن نیروی نفسانی، اثری تخریب کننده از خود به جای می‌گذارد و به گفته خود این افراد، هرگاه چیزی در نظرشان زیبا و حیرت انگیز جلوه کند، گویا موجی از چشم‌هایشان‌ ساطع می‌شود و برای آن چیز یا صاحب آن، بلایی به وجود می‌آید.

اعتقادات خرافی در مورد شوری چشم
برخی برای درمان و دفع چشم زخم، نسخه‌هایی پیچیده‌اند که هیچ سند و مدرک معتبر و دلیل معتبری نداشته و مورد تایید عقل و وجدان نیز نیستند؛ مانند دود کردن اسپند، آویزان کردن اسپندهای به هم پیوسته بر سَردَر خانه و گذاشتن نمک در اتومبیل‌ها و ساختمان‌ها که شوری چشمشان با شوری نمک از بین برود! شکستن تخم مرغ و نام بردن افرادی که احتمال می‌دهند چشم زده باشند، گذاشتن تخم مرغ زیر چرخ‌های اتومبیل برای دفع چشم زخم و...!

همگی این امور ساختگی که سند و مدرک معتبری ندارند، اثری در دفع شوری چشم، نداشته و گاه می‌تواند آثار سوئی همچون تهمت زدن به دیگران و به وجود آمدن اختلافات و بیهوده پول صرف کردن را نیز به دنبال داشته باشد. لذا نباید به بهانه واقعیت داشتن چشم زخم، اطرافیان و دیگران را متّهم کرد و زندگی را بر خود و نزدیکان با اعمال و آداب شاقّ، سخت گرفت.

بنابراین، شوری چشم بدین معنی نیست که همگی مردم چشمان شوری داشته باشند؛ بلکه در یک شهر یا روستا امکان دارد یک یا چند نفر چنین ویژگی را داشته باشد، امّا اینکه چه چشمی، دارای شوری چشم است و چه چشمی این‌گونه نیست، هنوز ضابطه‌ و قانون خاصی تعریف نشده است؛ ولی معمولاً افرادی که چشمان نافذی دارند، به شوری چشم متهم می‌شوند.

پی‌نوشت‌ها:
[1]. طباطبایی، محمد حسین، تفسیر المیزان، ج 19، ص 648
[2]. طبری، جامع، ذیل آیه51/ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ذیل همین آیه/ طباطبائی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ذیل همین آیه
[3]. لغت نامه دهخدا
[4]. همان
[5]. معرفت، محمد هادی، شبهات و ردود حول القرآن الکریم، ج۱، ص۲۳۰ـ۲۳۱
[6]. سوره یوسف (12)، آیه 67
[7]. طبری، جامع، ذیل آیه/ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ذیل آیه/ طبرسی، فضل‌ بن حسن، تفسیر مجمع‌البیان، ذیل آیه/ فخررازی، محمد بن عمر، التفسیر الکبیر، ذیل آیه
[8]. طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ذیل آیه/ فخررازی، محمد بن عمر، التفسیر الکبیر، ذیل آیه/ مجلسی، بحار‌الأنوار، ج۶۰، ص۶ و ج۶۰، ص ۸۹
[9]. طباطبایی، محمد حسین، تفسیر المیزان، ج 20، ص 682
[10]. همان، ج19، ص 42
[11]. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج 63، ص26، ح 25 / ترجمه المیزان، ج 19، ص 651
[12]. همان، ح 27
[13]. همان، ج 95، ص132، ح 12، جملات تعویذ در آنجا نقل شده است
[14]. همان، ج 95، ص 127، ح 7
[15]. نهج البلاغه، قصار 406




طبقه بندی: سبک زندگی،  خانواده و رسانه،  تهاجم فرهنگی،  حجاب و بدحجابی،  مقاله، 
برچسب ها: چشم زخم، شوری چشم، چشم زخم در قرآن، چشم زخم در روایات، خرافات در چشم زخم، ازلاق بالابصار،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : پنجشنبه 15 آبان 1393 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
در کنار هر پیشرفتی از جمله اینترنت پرسرعت و شبکه های اجتماعی تلفن همراه آفتهایی وجود دارد که اگر به این آسیب‌ها توجه نداشته باشیم قطعا دچار آسیبهای جبران ناپذیر شخصی، خانوادگی و اجتماعی خواهیم شد.
چندی پیش خانمی از دست شوهرش گلایه‌مند بود و می‌گفت شوهرم از طریق واتساپ با دختری در ارتباط است و زندگی ما را سیاه کرده، وقتی هم اعتراض می‌کنم می‌گوید: شما خیلی خشک مقدس بازی در می‌آورید؛ کار من هیچ مشکلی ندارد. کار به جایی کشیده که الان به قهر کردن و طلاق فکر می‌کنم.
 اگر شما هم جزء افرادی هستید که از شبکه‌های اجتماعی تلفن همراه از قبیل واتساپ و وایبر و...استفاده می‌کنند شاید به این نکته رسیده باشید که در کنار فوایدی که دارد چگونه بلای جان برخی خانواده‌ها و جوانان شده است.

در همین راستا به برخی از آسیبهای استفاده از این شبکه‌های اجتماعی اشاره می شود:

برای مطالعه متن کامل اینجا کلیک کنید: تأثیر منفی شبکه های اجتماعی تلفن همراه





طبقه بندی: خانواده و رسانه،  اختلافات زوجین،  اخلاق و رفتار همسر،  تهاجم فرهنگی، 
برچسب ها: واتساپ، وایبر، شبکه های اجتماعی تلفن همراه، واتساپ و خانواده،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 10 آبان 1393 | توسط : محمد هاشم توفیقی
امروزه، شبکه‌های ماهواره‌ای به عنوان مهم‌ترین ابزار آلات دشمنی نرم کشورهای استکباری تبدیل شده است؛ به گونه‌ای که دشمنان داخلی و خارجی برای القای اهداف و پیام‌های خود از این امواج ماهواره‌ای سود کامل را می‌کنند و با پرداختن به موضوعات جنبی، حاشیه‌ای و سطحی، همواره واقعیات را وارونه جلوه می‌دهند.

بر اساس آماری که منابع رسمی اعلام کرده‌اند، در سال 1375 اولین شبکه فارسی‌زبان تأسیس شد که در ادامه دو شبکه به آن اضافه شد و جمعا سه شبکه فارسی زبان وجود داشت که شامل شبکه ماهواره‌ای گروهک منافقین و دو شبکه لس آنجلس بود. امّا در سال‌های اخیر این تعداد شبکه‌ها به 140 شبکه فارسی‌زبان رسیده که از این تعداد، 13 شبکه تنها مخصوص فیلم و سریال هستند. شبکه‌هایی که تا چند سال قبل، تنها چند ساعت برنامه در روز پخش می‌کردند؛ ولی در حال حاضر به صورت 24 ساعته فعالیت می‌کنند.

در سال‌های قبل، هنگامی که ماهواره برای اولین بار در جمع خانواده ایرانی پا گذاشت، شاید بتوان گفت که کمتر کسی تصور می‌کرد که شرایطی همچون امروز را شاهد باشیم. بار اولی که مردم دستگاه‌های ماهواره را در خانه‌های‌شان روشن کردند، این دستگاه‌ها، تنها قادر بودند تعداد محدودی شبکه را که متعلق به کشور‌های همسایه بود، دریافت کنند. در آن زمان، تعداد شبکه‌ها هم کم بود و هم شبکه‌های فارسی‌ زبان شاخصی، وجود نداشت؛ امّا با گذر زمان، تعداد شبکه‌های ماهواره به سرعت توسعه پیدا کردند.

در آن موقع، بیشتر محتوا و موضوعات برنامه‌های این گونه شبکه‌ها، سیاسی بود؛ به طوری که اهداف و نوع تمایل و گرایشات ضد دینی و ضد انقلابی آنها، نشان از تامین بودجه این گونه شبکه‌ها از سوی سرویس‌های جاسوسی و محافل سلطنت طلب و ضد دین و چه بسا بهائیان بوده است.

البته، این روند تا به حال نیز ادامه داشته و از آنجایی که در حوزه جنگ نرم، این گونه شبکه‌های ماهواره‌ای از مهم‌ترین محورهای دشمن این مرز و بوم به حساب می‌آمدند، همواره میزان کمیت و کیفیت پخش آنها توسعه پیدا می‌کرد؛ به طوری که از سه، چهار ساعت در روز، به 24 ساعت و حالت شبانه روزی درآمد.

از نظر کمی در حالی که تا چند سال گذشته تعدادشان از انگشتان دو دست هم فراتر نمی‌رفت، در حال حاضر تعداد این شبکه‌ها از 120 شبکه هم بالاتر رفته است و از نظر کیفی، شبکه‌هایی که بدون هیچ گونه توقفی، در حال پخش برنامه‌هایی متضاد با فرهنگ دینی- ایرانی و مخالف با حیا و عفت انسانی و دینی هستند؛ به طوری که تعداد خیلی زیادی از این کانال‌ها، در زمینه پخش برنامه‌های ضداخلاقی و اروتیکال فعالیت می‌کنند.

امّا ممتاز‌ترین شبکه‌های فارسی زبانی که در حال فعالیت و پخش برنامه‌های ضد دینی و ضد فرهنگی کشورمان می‌باشند، عبارت است از:


ادامه مطلب



طبقه بندی: مقاله،  خانواده و رسانه،  سبک زندگی،  تهاجم فرهنگی، 
برچسب ها: شبکه پی ‌ام‌ سی، شبکه پرشین‌، شبکه من و تو، شبکه بی‌بی‌سی فارسی، شبکه های ماهواره ای، ماهواره،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : دوشنبه 31 شهریور 1393 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
یکى از راه‌های ارتباطی که امروزه میان افراد جامعه به ویژه میان جوانان صورت می‌گیرد، چت یا همان گفتگوی اینترنتی است. عده‌ای از جوانان نیز در پی اینگونه روابط، فرد مورد نظر خود را برای ازدواج انتخاب می‌کنند که مسلما آفات و آسیب‌هایی را با خود به دنبال دارد.

البته از منظر دین نیز اصل چت و گفتگوی اینترنتی، در صورتى که منجر به گناه یا مقدمه آن نشود، اشکالی ندارد؛ امّا با توجه به حساسیت موضوع؛ یعنی انتخاب همسر و شرایط زیادی که احراز آنها برای انتخاب همسر لازم است، به نظر می‌آید که به دست آوردن فرد مورد نظر از این شیوه، مشکل به نظر مى‌رسد.

البته اگر شناخت دو طرف، تنها در همان سطح چت و گفتگوی اینترنتی باشد، به نظر نمى‌رسد براى چنین تصمیم سرنوشت سازى، این مقدار شناخت کافى باشد؛ زیرا معمولا خطا و انحراف و غیر واقعى بودن اطلاعات در این روش بسیار بالاست.
به عنوان نمونه مى‌توان به ارائه اطلاعات غلط و نادرست توسط یکى از طرفین به دیگرى به هنگام آشنایى و خواستگارى، اشاره کرد؛ لذا چگونه در این‌گونه روابط، افراد مى‌توانند به اطلاعات طرف مقابل اعتماد کنند؟

در چنین موقعیتی، فرد لازم است با نگاه واقع بینانه و به دور از احساسات همراه با آگاهى کامل از وضعیت فرد مورد نظر و خانواده‏ او، فرد مورد نظر را انتخاب کند، تا مبادا با ورود به زندگی مشترک، دچار پشیمانى نشود و نگوید: «اى کاش تحقیق بیشترى انجام می‌دادم و از تناسب او با خود اطلاع پیدا مى‏‌کردم.» امام جعفر صادق(علیه‌السلام) در این باره فرمود: «إنَّما المَراةُ قَلّادةٌ فَانظُر مَا تَتَقلّد؛ زن همانا گردنبندى است، نیک بنگر که چه گردنبندى را به گردنت آویزان مى‏‌کنى.»[1]

بنابراین، براى انتخاب شریک زندگی خود، همواره توصیه بر این است که لازم است اول، ملاک‌ها و معیارهاى همسر لایق و شایسته را مطالعه کرد، به همین منظور بهتر است از والدین محترم، نیز کمک گرفت و نظرات مشورتى آنها را هم به کار برد و درباره فرد مورد نظر تحقیق کافى و لازم را از اطرافیان و همسایگان و محیط کاری او انجام داد و به صرف برخى گفته‌ها و شنیده‌ها یا نوشته‌هایى که از طریق گفتگوی اینترنتی به دست آورده شده، نباید اکتفا کرد. امام علی(علیه‌السلام) فرمود: «هرکس به رأی و نظر خویش اکتفا کند(و در کارها با دیگران مشورت نکند) خود را در خطر انداخته است.»[2]

معمولا هنگامی که از طریق گفتگوی اینترنتی، ارتباط دو غیر همجنس بر قرار می‌شود، به تدریج این رابطه بیشتر شده و در ادامه با آمدن احساسات، زمینه علاقه به یکدیگر فراهم مى‌شود و چه بسا در ادامه به وابستگى طرفین یا یکی از آن دو بیانجامد.
بطوری که هنگامی که دو طرف قضیه بخواهند اطلاعات داده شده را در جلسه حضورى مورد بررسى قرار دهند و تصمیم گیرى کنند، چه بسا تصمیم‌ گیری‌شان تحت تأثیر همان احساس و علاقه قبلى باشد و نتوانند واقعیات را آن گونه که هست مشاهده کنند و تصمیم‌گیری عاقلانه و واقع بینانه برای زندگی خود بگیرند. از این رو، پایه و اساس زندگی این دو نفر، بر پایه احساسات گذاشته می‌شود و در ادامه راه، زندگى سُست و متزلزلی خواهند داشت.

امّا راه بهتر این است که هنگامی که دختر و پسر در چنین شرایطی قرار می‌گیرند، موضوع را با خانواده‌های خود مطرح کنند و بقیه راه را به آنان بسپارند؛ زیرا خانواده‌ها بهتر می‌توانند در چنین شرایطی به هر دو جوان کمک کنند.

از طرفی وجود علاقه احتمالى میان طرفین، نباید مانع تحقیق در مورد شخصیت و خانواده طرفین و در نظر نگرفتن حقایق شود. خلاصه اینکه عشق پاک در رتبه پس از عقل قرار دارد، نه قبل از آن و نباید دل انسان قبل از عقلش به کسى تعلق پیدا کند که به راستی اگر دل سبقت بگیرد، کار محاسبات عقل دشوار مى‏‌شود.

بنابراین باید اجازه داد که عقل به صورت آزادانه و مستقل، فعالیت محاسباتى و مصلحت سنجى خود را انجام دهد و در صورتى که جواب و پاسخ مثبت داد، آن‏گاه دل فعالیت احساسى خودش را داشته باشد و علاقه و محبت، امکان بروز و ظهور پیدا کند.

همچنین نباید از این نکته غافل شد که دیر شدن ازدواج نباید باعث شود که انسان به هر کسى بدون توجه به وجود حداقل معیارها در او، جواب مثبت دهد؛ زیرا این کار، مى‏‌تواند مشکلات زیادى را در زندگى آینده انسان ایجاد کند.

منبع:
[1]. وسائل الشیعه، ج۲۰، ص۳۳
[2]. الحیاة، ج۱، ص۳۱۲




طبقه بندی: روابط دختر و پسر،  تهاجم فرهنگی،  خانواده و رسانه،  سبک زندگی، 
برچسب ها: ازدواج اینترنتی، چت، گفتگوی اینترنتی، انتخاب همسر، رابطه دختر و پسر، ازدواج،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : جمعه 7 شهریور 1393 | توسط : عقیل مصطفوی مجد
آیا تا به حال دقت كردید كه در سریال‌ها و یا فیلم‌های سینمایی؛ كسی نماز نمی‌خواند و اگر هم كسی نماز بخواند پیرمردها و پیرزن‌ها نماز بجا می‌آورند؟

در بعضی از سریال‌ها هم می‌بینیم یكی كه حواس پرتی دارد فقط نماز می‌خواند!

تسبیح و سجاده نماز

به راستی فرزندان ما با دیدن چنین صحنه‌هایی، آیا برداشت نخواهند کرد که اقامه نماز مخصوص پیرمردها و پیرزن هاست؟

هجمه‌های فحشا و منکر بیشتر به سمت نوجوانان و جوانان است و آنتی ویروس فحشا و منکر٬ از نیازهای اساسی این قشر است، چنانکه خداوند متعال در آیه ۴۵ عنکبوت می‌فرماید: «وَأَقِمِ الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهَى‏ عَنِ الْفَحْشَآءِ وَالْمُنكَرِ نماز را ب‏پادار، كه همانا نماز (انسان را) از فحشا و منكر باز می‌‏دارد.»

لازم است که که با ابزار رسانه جوانان و نوجوانان خود را به آنتی ویروسی به نام نماز مجهز کنند٬ نه اینکه از دیدن یک سریال این به ذهن ما برسد که جوان دنبال عیش و نوش و دنبال نامزد بازی و... باشد و اگر نمازی و عبادتی هست مخصوص پیران این امت است.

در برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی باید به روشی زیبا (نه کلیشه‌ای) تبلیغ و ترویج امر نماز شود که در فرزندان ما نسبت خداوند و عبادت‌ها مثبت‌نگر باشند و برای برون‌رفت فحشا و منکر به ریسمان نماز چنگ بزند.

بعلاوه نمایش نماز خواندن و دعا کردن در زمان مشکلات٬ تصویر نادرستی از خدا و نماز در ذهن فرزندان ما به جای خواهد گذاشت. اگر دقت کرده باشید در برخی از فیلم‌ها وقتی که مشکلی اساسی پیش بیاید به سراغ امامزاده‌ها و مناجات با خدا می‌روند.





طبقه بندی: سبک زندگی،  خانواده و رسانه،  تربیت فرزند، 
برچسب ها: نماز، جوانان، پیرمردها، پیرزن ها، رسانه، آنتی ویروس، سریال،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 21 خرداد 1393 | توسط : عباس حیدریان مقدم
  • تعداد کل صفحات : 13  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات